جمعه, 13 دی 1398 ساعت 15:41

تله های خودمحوری در رهبری

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

خودمحوری یکی از اشتباهات بزرگ رهبری است که باعث می‌شود برآورده کردن خواسته‌های شخصی، به اهداف اصلی تیم ارجحیت پیدا کند. رهبرانی که در دام‌های خودمحوری اسیر می‌شوند، طرح و نقشه‌های شخصی‌شان را به اهداف دیگران ترجیح می‌دهند. آن‌ها بیش‌ازحد نگرانند که چه تصویری در ذهن دیگران به‌جا می‌گذارند و به‌قدری مجذوب خودشان هستند که نمی‌توانند اهداف بزرگ‌تر را درک کنند. درواقع پنج تله‌ی خودمحوری وجود دارد که باعث لغزش رهبران می‌شود، سرعت عملکردشان را پایین می‌آورد و حتی گاهی باعث می‌شود که آن‌ها کل اهداف و دستور کارشان را تغییر بدهند.

▪️ تله‌ی توهم: خودمحوری واقع‌بینی را از بین می‌برد و درک سطحی و ناقص از واقعیت، به تصمیم‌گیری‌های ضعیف و بیمار منجر می‌شود.

▪️ تله‌ی خودستایی: خودمحوری تدابیر و تاکتیک‌های مؤثر را از بین می‌برد.هنگامی‌که رهبران بیش‌ازحد به خودشان مطمئن هستند و اعتمادبه‌نفس کاذبی دارند، به گزافه‌گویی روی می‌آورند. رهبران واقع گرا یا پراگماتیک نه از احساسات دیگران سوءاستفاده می‌کنند و نه ثبات خود را از دست می‌دهند.

▪️ تله‌ی برنده شدن: خودمحوری چهره‌ی اهداف واقعی را تخریب می‌کند. رهبرانی که می‌خواهند همیشه پیروز میدان باشند، بجای طراحی سناریوهای «برد-برد» موفقیت‌ها و پیروزی‌های کوتاه‌مدت را جستجو می‌کنند و درنهایت، بازی را می‌بازند.

▪️ تله‌ی رنجش: خودمحوری چرخه‌ی درگیری‌های بی‌پایان را پایه‌گذاری می‌کند رهبرانی که بر مبنای خودمحوری پیش می‌روند، افرادشان را گمراه می‌کنند.

▪️ تله‌ی خودشیفتگی: خودمحوری شدت خودنمایی را افزایش می‌دهد. رهبران خویشتن محور، به‌دروغ خودشان را به دیگران علاقه‌مند نشان می‌دهند و با ریاکاری به دیگران نزدیک می‌شوند. آن‌ها نیازهای فردی خود را می‌شناسند و سعی می‌کنند به هر قیمتی، راهی برای پوشش ضعف‌های شخصیتی‌شان بیابند.

 نتیجه گیری: رهبران واقع‌بین و منطقی بر اساس دو اصل مهم کار می‌کنند: اجرای امور و تکمیل کارها. این اصول خودمحوری آن‌ها را کنترل می‌کند. اگر رهبران لذات کوتاه‌مدتشان را به همه‌چیز ترجیح بدهند، توانایی‌شان را برای ارزیابی واقعیات دنیای اطراف از دست می‌دهند و با یک چهارچوب فکری غلط و متوهم به مسائل نگاه می‌کنند.

نظر دادن