سه شنبه, 20 آبان 1399 ساعت 20:23

اگر عضو ستاد کرونا بودید چه تصمیمی می‌گرفتید؟

تقریبا هر روز بیش از ۴۰۰ نفر در کشور بر اثر کرونا می‌میرند. آمار مبتلایان در ۱۹ آبان از مرز ۱۰ هزار نفر در ۲۴ ساعت گذشت. کم‌کم همه داریم عادت می‌کنیم که حدود ساعت ۱۴ هر روز خانم لاری سخنگوی وزارت بهداشت در قاب تلویزیون ظاهر شود و بگوید چند نفر کرونا گرفتند، چند نفر مردند، حال چند نفر وخیم است و چه استان‌هایی وضعیت خرابی دارند.

اینها برای کسانی که هنوز درگیر ماجرا نبوده‌اند صرفا یک‌سری اعدادند اما برای مبتلایان و خانواده‌هایشان، جهانی است از درد و رنج، برای قربانیان، آرزوهایی است که زیر خاک می‌رود و برای بازماندگان، داغی است که حتی فرصت سوگواری هم برای آن ندارند.

در این میان، روز و روزگار هم دارد مسیر خودش را می‌رود و به هر حال باید زندگی کرد. دوگانه مرگ و زندگی، تصمیم‌گیری را برای مدیران کشور دشوار کرده است. تعطیلی سراسری، ممنوعیت تردد و محدودیت ساعات کاری، گزینه‌هایی است که هم از سوی برخی کارشناسان به صورت جسته و گریخته مطرح شده و هم برخی از آنها مانند سقف ساعت کار اصناف تا ۱۸ عصر از امروز ۲۰ آبان عملیاتی شده است. همچنان عده‌ای با استناد به ازدیاد تلفات کرونا می‌گویند باید «تعطیل» کرد و تعدادی دیگر بر مبنای واقعیت‌های معیشتی و اقتصادی مردم، مخالف تعطیلی‌اند.

هر تصمیمی تبعات خودش را دارد و طبعا موافقان و مخالفانی خواهد داشت. حالا کافی است چند لحظه تصور کنیم خودمان در این شرایط، تصمیم‌گیر هستیم. اصلا فرض کنیم ما عضوی از ستاد مدیریت و مقابله با کرونا شده‌ایم. چه تصمیمی می‌گرفتیم؟

ایسنا این سوال را از مخاطبان شبکه‌های اجتماعی خود پرسیده و آنچه در ادامه می‌خوانید، تنها بخش کوچکی از حدود بیش از ۴۰۰۰ پاسخ است:

«سمیرا: شکم مردم رو سیر کنید، بعدا سراسری تعطیل کنید ?

حامد: اونایی که میگن تعطیل بشه، گشنه نیستن. اسنپی نیستن. پیک موتوری نیستن. کارگر روزمزد نیستن. شکمشون سیره

مهناز: هیچ راهی جز تعطیلی نیست

مخاطب: چون انگلیس، پرتغال و کشورهای اروپایی محدودیت‌های شبانه گذاشتن و ورود مردم رو به بارها محدود کردن، مسئولای ما هم فکر کردن باید برای پاساژها هم همون قانون رو اعمال کنن!

آذین: روزها شلوغه. ۹ شب به بعد کی دیگه تو مترو و اتوبوس هست؟

یاشار: الله اکبر به این همه تدبیر

ستاره: دولت کمک کنه به معیشت مردم، چرا که نه؟ تعطیل کنن

محمد: شهرهایی رو که آمارشون بالاست تعطیل کنن دو سه هفته ولی مانع سفر رفتنشون بشن

شیروانی: کرونا قرار میذاره چه ساعتی بیاد و چه ساعتی نیاد؟ تعطیل کنید

سامی: چاره‌ای جز تعطیلی نیست. البته بشرطی که حکومت نظامی بشه، نه اینکه مردم بریزن تو جاده‌ها و برن مهمونی که متاسفانه اگر رعایت میشد الان این اوضاع نبود

رفیعی: وقتی همه‌مون مُردیم واسه تردد ارواحمون این طرحو اجرا می‌کنین

عافیت‌طلب: مگه در تهران زیست شبانه داریم که ۱۸ به بعد یا ۲۱ به بعد رو تعطیل کنن؟ این مسخره‌بازیا چیه؟

علی: حالا عجله نکنید.

پیام: تنها راه، تعطیلی کامل و قرنطینه یکماهه تهران است و بس.

سمیه: خیر، بذاریم یه ده هزار نفر دیگه تلف بشن بعد فکر کنیم چیکار کنیم??

بتول: کرونای ایرانی شب‌ها حمله می‌کنه :)))))

آیدا: به جای تعطیلی مطلق تهران برای رستورانا، باشگاها و پاساژا ساعت کار دادن. انگار کرونا از ساعت ۶ شروع به کار می‌کنه و تا ساعت ۲۱ به اوج میرسه! خدایی خجالت بکشید

مریم: تعطیل کنید. ضرر مالی بهتر از ضرر جانیه

معینی: با تعطیلی صددرصدی تا پایان کرونا موافقم به شرط اینکه جاده‌ها رو هم ببندند.

مونا: نظر ما مهمه؟

فاضلی: تعطیل کنید ولی بفکر کسانی که کارگر روزمزدن هستن هم باشین.

دکتر: اگه من بودم ساعت کاری رو تقسیم و نوبتی می‌کردم تا اتوبوس و مترو شلوغ نشه

مخاطب: دو تا سه هفته به کسب و کار زیاد ضربه نمیزنه ولی مرگ هر نفر کلی ضربه و فشار به خانواده‌ها وارد می‌کنه

مصطفی: تعطیلی سراسری موقع عید و قبلش باید انجام میشد، نه الان که دیگه نه مردم جدی هستن، نه امکانات اقتصادی کافی داریم

صفورا: اگه من تصمیم‌گیر بودم یک ماه همه جا رو تعطیل میکردم، هزینه مردم هم میدادم تا ببینم روند کرونا به چه صورت پیش میره. قرنطینه کامل

بنفشه: همش راجب تهران میگن. بقیه جاها کرونا نیس؟؟؟؟ چرا یه تدبیری ندارن این مسئولین؟

احسان: کل مردم، دارا و ندارو ۲ هفته تو خونه‌هاشون قرنطینه میکردم، هر کس هم میومد بیرون حکم تیر میدادم

نظر دادن